BIG

Seçkideki BIG projeleri aynı soruyu farklı kentlerde yeniden sorar: alışılmış bir yapı tipi, kentin bir parçasını içine alacak biçimde nasıl bükülür? Kopenhag’daki 8 House çevre bloğunu sekiz biçiminde büker ve ortak rotayı onuncu kata kadar taşır. New York’taki VIA 57 West, Avrupa avlu bloğunu Manhattan kulesiyle birleştirip ortak bahçeyi güneşe açar. Amsterdam’daki Sluishuis ise blok tipolojisini suya açılan bir kapıya ve halka açık bir çatı rotasına dönüştürür.

Singapur’daki CapitaSpring aynı fikri dikeyde dener: ofis kulesinin ortasını dört kat yüksekliğinde açık bir yeşil boşlukla keser. Bu projeleri birlikte okumak, biçim oyunlarının çoğu zaman bir dolaşım kararından doğduğunu gösterir; eğimli rampa, kademeli çatı ya da yükseltilmiş köşe, binada yürüyen insanın rotasını belirler. Sınırlar da görünür olur: kamusal gibi görünen her teras koşulsuz açık değildir ve proje dosyaları bu ayrımı tek tek not eder.